-= Schola Marana Tha przy Polskiej Misji Katolickiej w Berlinie =-




Chorał gregoriański
Chorał gregoriański jest to jednogłosowy śpiew liturgiczny w Kościele rzymskokatolickim. Nazwa pochodzi od imienia Papieża Grzegorza Wielkiego, który według tradycji zebrał i usystematyzował melodie chorału ( w latach 590 – 604). Cechy chorału gregoriańskiego: - jednogłosowość - ametryczność – brak określonego metrum i związanych z nimi taktów w utworze - melizmatyczność – wykonywanie kilku dźwięków na jednej sylabie - a cappella- śpiew bez towarzyszenia instrumentu - teksty w jęz. łacińskim - tonalność oparta na 8 skalach modalnych, kościelnych; cisła diatonika - odpowiednia notacja: litery, neumy, klucze - spokojny, dostojny charakter - brzmienie ascetyczne



	Rok liturgiczny W ciągu rocznego cyklu Kościół wspomina całe Mis - terium Chrystusa - od momentu Wcielenia przez zesłanie Ducha św. aż po oczekiwanie na ponowne przyjście Chrystusa na końcu czasów. Słońcem Roku kościelnego jest sam Jezus Chrystus: historyczny - w przeżywanych tejemnicach pobytu Jego na naszej ziemi, w dziele zbawienia; mistyczny - poprzez łaskę i słowa swojej Ewangelii, którą roz - dziela; eucharystyczny - kiedy na naszych ołtarzach składa się za rodzaj ludzki jako żertwa ofiarna; nie - ustannie ponawiając ofiarę Golgoty. Dlatego każdy dzień liturgiczny koncentruje się przy stole ofiarnym ołtarza. Tam się wypełnia codzienna liturgia Kościoła.
Pierwszym i najstarszym dniem świątecznym w Kościele jest niedziela. Niedziela zwana "dniem Pańskim" była ob - chodzona jako "mała Wielkanoc" ku uczczeniu Zmartwychwstania Pana Jezusa. Z niedzieli wywodzi się cały Rok Liturgiczny. Rok kościelny rozpoczyna się pierwszą Niedzielą Adwentu (koniec listopada początek grudnia), a kończy się ostatnią niedzielą - Uroczystością Chrystusa Króla. Rok kościelny jest liturgiczny, a więc wchodzi w służbę Bożą, należy do istotnych funkcji Kościoła, chwały Bożej i uświęcenia wiernych. Rok liturgiczny ma własną strukturę, podział i święta. Kanwą jego jest dzieło zbawienia dokonane w czasie i dokonu - jące się stale każdego dnia w sercach wiernych. Cały Rok liturgiczny składa się z następujących okresów: 1. Adwent - od I Nieszporów Pierwszej Niedzieli Adwentu do I Nieszporów Uroczystości Narodzenia Pańskiego (koń - czy się wieczorem 24 grudnia). Trwa od 23 do 28 dni, obejmuje cztery niedziele. Dzieli się na dwie odrębne części: a) dni do 16 grudnia włącznie - wspominając pierwsze przyjście Chrystusa kierujemy nasze myśli i serca ku rados - nemu oczekiwaniu Jego powtórnego przyjścia na końcu czasów. b) dni od 17 do 24 grudnia włącznie - czas bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego. Niedziele Adwentu mają pierwszeństwo przed wszystkimi innymi obchodami liturgicznymi, nawet w randze uroczys - tości. W czasie Adwentu przypada zawsze jedna uroczystość - 8 grudnia - Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. 2. Okres Bożego Narodzenia - zaczyna się od I Nieszporów uroczystości Narodzenia Pańskiego ( wieczorem 24 grudnia) i trwa do niedzieli Chrztu Pańskiego (niedzieli po Objawieniu Pańskim). Uroczystość Bożego Narodzenia ma własną oktawę - jest jakby "przedłużona" na 8 kolejnych dni ( do dnia 1 stycznia włącznie).W niedzielę w oktawie Narodzenia Pańskiego obchodzi się święto Swiętej Rodziny, 6 stycznia - uroczys - tość Objawienia Pańskiego, zaś w niedzielę po tym święcie - święto Chrztu Pańskiego, które kończy okres Naro - dzenia Pańskiego. Wymienione wyżej okresy należą do tzw. cyklu Bożonarodzeniowego. Drugi cykl, dłuższy, to cykl wielkanocny. Składa sią on z dwóch części: Wielkiego Postu i okresu Wielkanocnego. 1. Wielki Post - trwa 40 dni, rozpoczyna się w Srodę Popielcową - kapłan na znak pokuty i umartwienia posypuje nasze głowy popiołem. W Wielkim Poście odprawiane są Gorzkie Zale i nabożeństwa Drogi Krzyżowej. W tym okresie nie odmawia się hymnu "Chwała na wysokości", "Ciebie, Boże, chwalimy" oraz aklamacji "Alleluja". Do okresu Wielkiego Postu nie wlicza się sześciu niedziel będących bardziej radosnymi wspomnieniami Zmartwych - wstania. Ostatnia niedziela Wielkiego Postu jest nazywana Niedzielą Męki Pańskiej i rozpoczyna okres Wielkiego Tygodnia. Swięte Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania Chrystusa jest szczytem Roku Liturgicznego. Rozpoczyna się ono od Mszy Wieczerzy Pańskiej, sprawowanej wieczorem w Wielki Czwartek, ma swoje centrum w najbardziej uroczystej liturgii - liturgii Wigilii Paschalnej w Wielką Noc, a kończy się II Nieszporami uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego. Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego jest obchodem ruchomym - pierwsza niedziela po pierwszej wiosennej pełni księżyca, która przypada ok. 21 marca. Przez 8 kolejnych dni trwa oktawa uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego. Jej ostatnim dniem jest II Niedziela Wielkanocna, czyli Niedziela Miłosierdzia Bożego. Dni oktawy mają rangę uroczystości Pańskich. Czterdzieści dni po Zmartwychwstaniu Pańskim, zawsze w czwartek, obchodzi się uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Okres Wielkanocny trwa 50 dni i kończy go uroczystość Zesłania Ducha Swiętego - Pięćdziesiątnica. Okres zwykły w ciągu roku. Oprócz okresów mających własny charakter w Roku liturgicznym pozostaje 33 lub 34 tygodnie.W tym czasie obchodzi sią Misterium Chrystusa w jego pełni, zwłaszcza w niedziele.Składa się z dwóch części: 1. od poniedziałku po Chrzcie Pańskim do Srody Popielcowej ( obejmuje ok. 4-6 tygodni). 2. od poniedziałku po uroczystości Zesłania Ducha św. i kończy się I Nieszporami I Niedzieli Adwentu. Ostatnia Niedziela Roku liturgicznego to uroczystość Jezus Chrystusa, Króla Wszechświata. W okresie tym obchodzi się uroczystości, święta i wspomnienia. W ciągu Roku liturgicznego w trakcie liturgii czyta się znaczną część Starego i Nowewgo Testamentu. Niedziele, uroczystości i święta są oparte na cyklu trzyletnim, oznaczonym literami A,B,C, natomiast w dni powszednie Okresu Zwykłego używa się czytań z jednego z dwu cykli: I lub II. Cykl I używa się w latach nieparzystych, cykl II - w latach parzystych. Rozkład obchodów w Roku liturgicznym reguluje kalendarz liturgiczny. zamknij

Psalmy Dawidowe,
psalm responsoryjny podczas Eucharystii.

Słowo "psalm" oznacza pieśń śpiewaną przy wtórze instrumentu muzycznego. My najczęściej, jako uczestnicy Liturgii Mszy św., spotykamy się z psalmem, który nazywamy "responsoryjnym".Są to psalmy zaczer- pnięte z Księgi Pisma św. St. Testamentu.

Czytając psalmy zauważamy jak różnorodna jest ich treść. Zawierają wszystko, czym żyła dusza pobożnego Izraelity: podziw dla wielkości Boga przejawiającej się w Jego dziełach,radość z Jego chwały, wdzięczność za doznane dobrodziejstwa Boże, smutek w chorobie czy w chwilach prześladowania, poczucie winy i nadzieja na pomoc i zmiło -

wanie Boże. Izraelici zawarli w Psalmach wspomnienia świetnych momentów swojej przeszłości, wyśpiewali w nich swoje triumfy, ale także skarżyli się przed Bogiem, gdy ponosili klęski, wyrazili swoje nadzieje na szczęśliwą przyszłość pod opieką Jahwe.

PSALMISTA,
PSALTERZYSTA,
KANTOR PSALMU - to ten, który śpiewem wyznaje wiarę.
(Synod w Toledo, 398 r.)
Funkcja psałterzysty ma swój rodowód w liturgii hebrajskiej, w której
wykonywano psalm m.in. na sposób responsoryjny - solista (kantor)
wykonywał główną część śpiewu, wszystkie wiersze psalmu, a lud przy - słuchiwał się tekstom w milczeniu, od czasu do czasu włączał się czynnie powtarzając całość lub część usłyszanego przed chwilą wiersza albo ograniczał się jedynie do odpowiadania w krótkich aklamacjach: Amen, Alleluja, Hosanna.
W liturgii rzymskiej funkcja kantora znana była od IV w. Wówczas nazy - wano go "lektorem". W V w. prezbiter ustanawiając kantora mówił:
"Zobacz, abyś w to, co śpiewasz ustami, wierzył sercem;
i w to, co wierzysz sercem, potwierdzał czynami."

W czwartek, 6.11.br. o godz. 19:00 rozpoczął się po raz pierwszy w naszej Misji kurs kantora psał - terzysty. W kursie bierze udział 18 osób. Po wspólnej modlitwie poprowadzonej przez ks. Proboszcza i Jego słowie zachęty, by te spotkania przyniosły obfity owoc, uczestnicy zapoznali się z krótką historią funkcji psałterzysty. Po teorii nadszedł czas na ćwiczenie melodii psalmu i pierwsze zadanie domowe. Ojcze,Stwórco Wszechświata, poślij Ducha swojego, Aby serca rozpalił ogniem czystej miłości. Synu, Słowo Wcielone, spełnij teraz zapowiedź: Daj nam Ducha Prawdy, samych nas nie zostawiaj. Duchu, Spójnio jedności, przyjdź i naucz nas prawdy, Bądź nam światłem nadziei, prowadź drogą pokoju.

	Kurs kantora psalmu
W czwartek, 6 listopada 2008 r. zapraszamy na kurs kantora - psałterzysty (kantor śpiewający psalm responsoryjny w Liturgii Słowa). Kurs rozpocznie się o godz.19:00 w Galerii pod Bazyliką. Do udziału w kursie zapraszamy osoby posiadające słuch muzyczny, umiejętności wokalne i pragnące czynnie włączyć się w Służbę Liturgiczną. Celem kursu jest przygotowanie liturgiczne, biblijne i muzyczne do posługi psałterzysty. Spotkania odbywać się będą w czwartki: 6;13;27 listopada 2008 r. 4;11 grudnia 2008 r. 8;15;29 stycznia 2009 r. od godz.19:00 - 20:00